Sakramenty

Około miesiąca przed planowanym chrztem rodzice powinni zgłosić ten fakt w kancelarii parafialnej, przynosząc ze sobą dokumenty tożsamości, odpis aktu urodzenia dziecka oraz dane rodziców chrzestnych (imię, nazwisko, wiek, adres zamieszkania). Na podstawie tych dokumentów zostanie sporządzony akt chrztu.

W trakcie pierwszego spotkania duszpasterz ustala sposób przygotowania rodziców i chrzestnych do ceremonii sakramentu. Powinno ono wprowadzić rodziców w liturgię i teologię chrztu, a także zawierać informacje praktyczne na temat przebiegu ceremonii.

Rodzice i chrzestni powinni przed chrztem przystąpić do sakramentu pokuty. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy rodzice z uwagi na związek niesakramentalny, nie mogą przystępować do sakramentów świętych. Fakt odbycia spowiedzi poświadcza spowiednik podpisem na „kartce do spowiedzi”.

Na kilka dni przed chrztem rodzice ponownie przychodzą do kancelarii, gdzie duszpasterz sporządza akt chrztu. Na to spotkanie powinni przynieść zaświadczenia o odbytej spowiedzi oraz zaświadczenia o dopuszczeniu do godności rodziców chrzestnych (jeśli chrzestni są spoza parafii).

Po ceremonii chrztu rodzice i chrzestni składają własnoręczne podpisy w księgach metrykalnych.

• Odpis skrócony aktu urodzenia dziecka oraz dowody osobiste rodziców lub prawnych opiekunów
• Zaświadczenie o przynależności rodziców do Kościoła Katolickiego
• Zaświadczenia dla rodziców chrzestnych
• Dokumenty potwierdzające przystąpienie do sakramentu pokuty

Katecheza szkolna stanowi pierwsze przygotowanie do sakramentu. Wstępną decyzję o dopuszczeniu do przygotowania podejmuje katecheta, który na co dzień pracuje z młodzieżą.

Katecheza parafialna stanowi najważniejszy etap przygotowania. Obejmuje celebracje liturgiczne, udział w nabożeństwach pierwszopiątkowych połączonych z sakramentem pokuty, spotkania formacyjne.

Bardzo ważnym składnikiem jest aktywne życie sakramentalne. Byłoby dobrze podjąć postanowienie o regularnej spowiedzi i częstym uczestnictwie we Mszy i Komunii Świętej.

Zakończenie procesu przygotowania powinno być zwieńczone egzaminem, podczas którego kandydaci potwierdzają odpowiedni stopień znajomości prawd wiary.

Kandydaci winni zadbać o wybór odpowiednich świadków. Zaleca się, by świadkami byli rodzice lub chrzestni, ewentualnie dorosłe rodzeństwo, a więc te osoby, które uczestniczyły w przekazywaniu wiary.

• Metryka chrztu
• Prośba o udzielenie sakramentu
• Zaświadczenie o przygotowaniu
• Dokument informacyjny

Zgłoszenie się do parafii zamieszkania jednego z narzeczonych na kilka miesięcy przed planowanym ślubem celem poinformowania duszpasterza o zamiarze zawarcia małżeństwa i ustalenia daty ślubu.

Kanoniczne badanie przedślubne odbywa się na 3-6 miesięcy przed datą planowanego ślubu. Jego celem jest ustalenie, czy nupturienci mogą zawrzeć ważne małżeństwo w Kościele katolickim.

Jeśli kapłan podczas badania kanonicznego nie stwierdzi żadnych przeszkód do zawarcia małżeństwa, wówczas spisuje zapowiedzi przedślubne, przekazując je również do parafii zamieszkania drugiego z narzeczonych.

Pierwsza spowiedź przedślubna powinna się odbyć w możliwie krótkim czasie po kanonicznym badaniu przedślubnym. Zaleca się, by obejmowała ona dłuższy okres.

Zgodnie z decyzją Biskupa Płockiego spotkania dla narzeczonych stanowią bezpośrednie przygotowanie do zawarcia małżeństwa i są obowiązkowe dla wszystkich nupturientów.

Około tygodnia przed ślubem narzeczeni raz jeszcze odwiedzają kancelarię parafialną, by uczestniczyć w rozmowie duszpasterskiej. W jej trakcie kapłan zapoznaje ich krótko z teologią i liturgią sakramentu.

Na kilka dni przed zawarciem sakramentu małżeństwa narzeczeni przystępują po raz drugi do sakramentu pokuty i pojednania. Konieczne jest, aby sakrament małżeństwa przyjąć w stanie łaski uświęcającej.

Uroczystość zaślubin to jeden z najpiękniejszych momentów w życiu narzeczonych, który wymaga ich zaangażowania. Jest wskazane, by np. czytania z Pisma Św. lub psalm wykonał ktoś z bliskich lub znajomych.

• Metryka chrztu
• Świadectwo bierzmowania
• Dowody osobiste
• Świadectwo szkolnej katechizacji przedmałżeńskiej
• Zaświadczenia konkordatowe z Urzędu Stanu Cywilnego
• Indeks spotkań dla narzeczonych

Po stwierdzeniu zgonu przez lekarza należy udać się do Urzędu Stanu Cywilnego kompetentnego dla miejsca, gdzie nastąpiła śmierć. Urząd sporządzi akt zgonu i wystawi dokumenty potrzebne do przeprowadzenia pogrzebu (karta zgonu i odpis skrócony aktu zgonu).

By ustalić formalności związane z pogrzebem, należy udać się do kancelarii parafii, na terenie której zamieszkiwała osoba zmarła i tam zgłosić fakt śmierci, okazując potrzebne dokumenty. Jeśli pogrzeb odbywa się w tej parafii, duszpasterz sporządza kościelny akt zgonu, a także wspólnie z rodziną i zakładem pogrzebowym ustala termin i godzinę pogrzebu. Gdy pogrzeb ma się odbyć w innej parafii, miejscowy duszpasterz wystawia pozwolenie oraz poświadczenie wiary i praktyk religijnych osoby zmarłej. Z tymi dokumentami, jak również z dokumentami z USC należy udać się do parafii, gdzie odbędzie się pogrzeb. Tam duszpasterz ustali termin pochówku.

Po ustaleniu formalności w parafii konieczna jest wizyta w zakładzie pogrzebowym, który zajmuje się pochówkiem danej osoby. Należy poinformować zakład o terminie pogrzebu ustalonym w parafii. W razie ewentualnej niezgodności zakład kontaktuje się z parafią celem ustalenia dogodnego terminu.

Zgodnie z wielowiekową tradycją, bliscy osoby zmarłej otaczają ją wspólną modlitwą, która trwa od zgonu do pogrzebu. Niegdyś, gdy do pogrzebu zwłoki pozostawały w domu, były to tzw. „puste noce”, w czasie których wokół trumny gromadziła się rodzina i sąsiedzi, wspominając zmarłą osobę, śpiewając okolicznościowe pieśni i modląc się dla niej o zbawienie. Współcześnie bliscy spotykają się wieczorami na modlitwie różańcowej w kaplicy domu pogrzebowego.

Przed pogrzebem bliscy osoby zmarłej (ci, którzy mogą to uczynić) winni przystąpić do sakramentu pokuty. Można to zrobić w dniach poprzedzających pogrzeb lub przed Mszą żałobną.

Msza święta odprawiana przy okazji pogrzebu jest eucharystyczną ofiarą składaną jako dziękczynienie za każde dobro w życiu osoby zmarłej oraz jako przebłaganie za wszelkie słabości i grzechy w jej życiu. Należy włączyć się w tę szczególna modlitwę.

• Karta zgonu
• Odpis skrócony aktu zgonu (do wglądu)
• Poświadczenie wiary i praktyk religijnych osoby zmarłej
• Zaświadczenie o przyjęciu sakramentów świętych